Tagi

Zasady tworzące porządek życia, niezależnie od naszych myśli i wyobrażeń, są wiecznymi i ponadczasowymi prawdami. Podajmy przykład:, Jeśli człowiek, za pośrednictwem jednej z metod poznania, odkryje jakąś rzeczywistość w postaci „prawdy”, to będzie to „prawda” stabilna i stała. Natomiast, kiedy w odkryciu rzeczywistości, część jej będzie odpowiadać prawdzie, a druga będzie błędna, to ta część, która odpowiada prawdzie, wciąż pozostanie prawdą i nie ulegnie zmianie wraz z uwarunkowaniami środowiska. Innymi słowy – nie możliwe jest, by stosunek prawdy wpływający na wartość wiedzy, dawał efekt prawdy i błędu jednocześnie. Wykluczone jest, by w jednym miejscu wiedza była absolutną prawdą, a w drugim pomyłką. Stosunek wiedzy reprezentowany jest poprzez subiektywną rzeczywistość, związaną z tokiem rozumowania człowieka. Na przykład społeczeństwa, które nie uduchowiają się Bożym Objawieniem, w dowolny sposób mogą prowadzić państwo i same wybierają system rządów. Jak długo nie będzie między nimi rozbieżności, tak długo sposób ten będzie dla nich prawdą. Jeśli jednak dojdą do innych wniosków, to prawdą stanie się inny sposób. W tym przypadku, każdy z rodzajów wiedzy, sam dla siebie stanowi prawdę.
Natomiast wiecznie prawdziwym i stabilnym będzie, jeśli na horyzoncie rozumowania, prawidłowo rozłożyć to, co stanowi obiektywną rzeczywistość, posiadającą określony wymiar i istniejącą niezależnie od naszych myśli. W przeciwnym razie, ciągle będzie nieprawdziwym i niestabilnym.

Z książki “Zasady islamskiej wiary” Dża’far Subhani, tłumaczenie Omm Hussain