Tagi

Image

Kapłanka odezwała się w te słowa:

Powiedz nam o Modlitwie.

A on odrzekł:
Modlicie się w zmartwieniu i w potrzebie.
A czemu nie czynicie tego także w pełni swego szczęścia i w dni pomyślne?
Czymże, bowiem jest modlitwa, jeśli nie wyprawą jaźni w pulsującą przestrzeń?
A jeżeli wyrzucenie swego bólu w przestrzeń przynosi ukojenie, sprawi wam przecież przyjemność także przesłanie tam radości promieniującej z serca.

A jeśli umiesz jedynie lamentować, gdy twoja dusza wzywa cię do modlitwy, powinna ona, mimo, że płaczesz, nękać cię jeszcze i jeszcze aż w końcu się rozpogodzisz.
Gdy się modlisz, unosisz się by spotkać w przestrzeni tych, którzy modlą się w tej samej chwili, a których, gdyby nie ta Modlitwa nigdy byś nie spotkał.
Niechaj, więc jedynym celem twej wizyty w tej niewidzialnej świątyni będzie ekstaza i słodka komunia.

Jeśli bowiem wchodzisz do świątyni tylko po to by prosić – nic nie otrzymasz.
A jeśli wchodzisz, aby się ukorzyć – nie zostaniesz podniesiony.
A tym bardziej, jeśli wchodzisz, aby żebrać o jałmużnę od innych – nie będziesz usłyszany.
Wystarczy abyś po prostu wszedł do niewidzialnej świątyni.

Nie mogę nauczyć was, jakimi słowami się modlić.
Bóg nie słucha waszych słów, chyba, że sam je wkłada w wasze usta.
A ja nie mogę nauczyć was modlitwy mórz, lasów i gór.
Lecz wy, zrodzeni z gór i lasów i mórz powinniście odnaleźć ich modlitwę w waszych sercach.
A jeśli tylko będziecie chcieli słuchać spokojną nocą zapewne usłyszycie jak szepczą w ciszy:
„Nasz Panie, który stworzyłeś nasze uskrzydlone jaźnie;
Twoja to wola w nas jest najwyższą wolą.
Twoje pragnienie jest najwyższym pragnieniem.
Za Twoją przyczyną nasze noce, które należą do Ciebie, zamieniają się we dnie, które takoż do Ciebie należą.
Nie możemy prosić Cię o nic, bowiem znasz nasze pragnienia zanim jeszcze w nas się zrodzą.
Ty stworzyłeś nasze potrzeby, a dając nam siebie, zaiste dajesz nam wszystko.”

z książki „Prorok” Khalila Gibrana

Reklamy