Tagi

writing arabic

Pośród przypisywanych Prorokowi tradycji są zarówno prawdziwe jak i zmyślone, znoszące i zniesione, ogólne i szczegółowe, jednoznaczne i wieloznaczne. Już za życia przypisywano mu wiele słów, których nie powiedział, dlatego też ostrzegł, że ten, kto przypisuje mu kłamstwa przygotowuje sobie miejsce w piekle.  Istnieją cztery kategorie ludzi przekazujących hadisy.

Pierwsza to hipokryci, którzy przyjmują pozory religii, nie stronią jednak od podłości i grzechu – tacy ludzie przypisują kłamstwa Prorokowi umyślnie. Gdyby ludzie wiedzieli, jakimi są oni oszustami, nie wierzyliby w ani jedno ich słowo, przedstawiają się oni jednak jako towarzysze Proroka. Sam Bóg ostrzegł was przed takimi hipokrytami. Po śmierci Wysłannika stali się przywódcami fałszu, pozyskując sobie wielu wpływowych ludzi za przyjaciół, lud zaś zwykle podąża za możnymi oraz za doczesnym światem.

Druga kategoria to ludzie, którzy słyszeli słowa Proroka, nie zapamiętali ich jednak dobrze i przekazali je w zniekształcony sposób. Nie są oni umyślnymi kłamcami, wierzą bowiem szczerze w prawdziwość tego, co zapamiętali i postępują zgodnie z tym. Gdyby ludzie zdali sobie sprawę z ich pomyłki, nie przyjęliby ich słów. Nawet oni sami przestaliby cytować Wysłannika gdyby wiedzieli, że robią to błędnie.

Trzecia kategoria to ludzie, którzy słyszeli Proroka wydającego dany nakaz, nie słyszeli jednak, że nakaz ten został później wycofany; lub też słyszeli Proroka zakazującego danej rzeczy, nie słyszeli jednak, że ta sama rzecz została po pewnym czasie ponownie dozwolona. Gdyby ludzie świadomi byli zarówno pierwotnej wskazówki, jak i późniejszej, która ją koryguje, nie opieraliby się na tym, co unieważnione.

Czwarta kategoria to ludzie, którzy nie przypisują Bogu ani Jego Wysłannikowi żadnych kłamstw. W ich sercach gości bojaźń boża i szacunek dla Proroka, przekazują więc dokładnie to, co od niego usłyszeli bez pomyłek, dodatków czy pominięć. Znają zarówno nakazy zniesione, jak i znoszące, wiedzą, co jest ogólne, a co szczegółowe, co przejściowe, a co ponadczasowe i umieszczają słowa we właściwym kontekście.

Wskazówki Proroka były dwóch rodzajów: dla konkretnych osób oraz dla ogółu. Czasami ludzie słyszeli jego słowa nie znając ich prawdziwego znaczenia i przekazywali je wbrew ich prawdziwej intencji. Nie wszyscy spośród jego towarzyszy zadawali mu pytania, wielu z nich słuchało tylko odpowiedzi udzielanych innym. Ja zawsze pytałem go o znaczenie tego, co mówił.

Takie są powody istnienia wielu niewiarygodnych hadisów.

 

Imam Ali Ibn Talib

Przemówienie 209 z księgi Nahdż al-Balagha, tłum. Arakadiusz Miernik, wyd. Al-Mahdi Institute 2012

Grafika: http://www.foreignpolicy.com/files/writing1.jpg