Tagi

Pierwszym pytaniem, jakie się tu nasuwa jest pytanie o zależność życia ludzi od religii i poznania Boga. Czy ludzkość nie może egzystować bez religii i wiary w Boga? Czyż nie słyszy się głosów, że wierzący, to ludzie, którzy udowadniają światu istnienie jakiegoś Boga i w celu uzyskania jego przychylności wykonują specjalne czynności?
Możliwe, że w jakiejś społeczności wypaczone prawa ludzkie regulują obowiązki jednostki w ramach zasady „strat i zysków”. W tym przypadku prawa ludzkie zajmują miejsce religii i ta ostatnia przestaje być potrzebna.
Spojrzenie na przykazania i przepisy Islamu pozwala na szybkie obalenie tej tezy. Islam poza oddawaniem czci Bogu reguluje całość praw dotyczących tak jednostki, jak i społeczności, ustanawiając wiele dojrzałych zaleceń. Dzięki zdumiewającej analizie życia społecznego i jednostkowego mógł Islam stworzyć odpowiednie przepisy dotyczące najbłahszych zdawałoby się sytuacji. Działania te mają na celu maksymalny rozkwit społeczeństwa i zabezpieczenie szczęścia jednostki. Człowiek sprawiedliwy wie, jak wypaczone i ograniczone są ludzkie prawa.
Bóg Najwyższy opisuje w Koranie Islam w kategoriach, jakie wyżej wymieniliśmy. Dla przykładu warto przytoczyć kilka cytatów ze Słowa Bożego.

„Religią prawdziwą w oczach Boga jest Islam!
Ci,którym została dana Księga,przez zawiść poróżnili się między sobą,dopiero wtedy,gdy przyszła do nich wiedza.
A kto nie wierzy w znaki Boga…
Zaprawdę ,Bóg jest szybki w rozrachunku!”
(sura Rodzinna Imrana, aja 19)

Religia, do której nawoływali prorocy, składa się z czci oddawanej Bogu i z wypełniania jego przykazań. Nauczyciele religii oddzielający drogę prawdy od fałszu, z powodu fanatyzmu i wrogości, nie skierowali się ku prawdzie. Każdy udał się swoją drogą, co w konsekwencji doprowadziło do powstania różnych religii na Ziemi. W rzeczywistości grupa ta, zgodnie ze Słowem Bożym, została uznana za odstępców. Bóg potraktuje ich wkrótce tak, jak na to zasłużyli.

„A od tego, kto poszukuje innej religii niż Islam, nie będzie ona przyjęta.
i on w życiu ostatecznym
będzie w liczbie tych,którzy ponieśli stratę”
(sura Rodzina Imrana, aja 85)

„O wy,którzy wierzycie!
Chodźcie w pokoju wszyscy
i nie chodźcie śladami szatana!
Zaprawdę, on jest dla was wrogiem jawnym!”
(sura Krowa, aja 208)

„Wypełniajcie wiernie przymierze z Bogiem,
skoro je zawarliście!
Nie łamcie przysiąg, skoro je złożyliście, boć przecież uczyniliście Boga
waszym poręczycielem!
Zaprawdę, Bóg wie, co wy czynicie!”
(sura Pszczoły, aja 91)

Treścią tego wersetu jest żądanie, jakie Bóg czyni wobec muzułmanów, by dotrzymywali danego słowa.

„Wzywaj ku drodze twego Pana
z mądrością i pięknym wspomnieniem!
Rozmawiaj z nim w najlepszy sposób!
Zaprawdę, twój Pan zna najlepiej
tych, którzy zeszli z jego drogi,
i on zna najlepiej tych,
którzy idą drogą prostą!”
(sura Pszczoły, aja 125)

Muzułmanin powinien w celu propagowania religii, z każdym nawiązywać kontakt i rozmawiać, stosownie do poziomu partnera winien wybrać najskuteczniejszy sposób. Jeżeli nie będzie mógł go skierować na właściwą drogę posługując się dowodami i napomnieniami, powinien przystąpić do merytorycznej dyskusji, jako drogi dowiedzenia słuszności przedstawianych przez siebie kwestii.

„A kiedy Koran jest recytowany to przysłuchujcie się i milczcie!
Być może doznacie miłosierdzia!”
(sura Wzniesione Krawędzie, aja 204)

„Jeśli wysłaliśmy jakiegoś posłańca,
To tylko po to, aby był słuchany
-za pozwoleniem Boga.
A gdyby oni,
kiedy sami sobie wyrządzają niesprawiedliwość,
przyszli do ciebie,
poprosili Boga o przebaczenie
i poprosiliby o przebaczenie dla nich Posłaniec
to znaleźliby Boga
jako przyjmującego nawrócenie, litościwego.”
(sura Kobiety, aja 64)

Nie ma innego sposobu rozwiązywania sporów w społeczności muzułmańskiej niż odwołanie się do Koranu i słów Proroka. Każdy spór musi być rozwiązany w ten sposób. Jeśli muzułmanin omawiając problem posługuje się logiką, to dlatego, że Koran dopuszcza takie działanie.

„I przez miłosierdzie od Boga
ty stałeś się dla nich łagodny.
Gdybyś był surowy i twardego serca,
to oni odeszliby od ciebie.
Więc przebacz im
i proś Boga o przebaczenie dla nich.
zasięgaj ich rady w każdej sprawie!
A kiedy poweźmiesz decyzję,
to zaufaj Bogu!
Zaprawdę, Bóg kocha tych,którzy ufają!”
(sur Rodzina Imrana, aja 159)

Podobne zalecenie czyni Bóg w stosunku do wyznawców judaizmu i chrześcijan:
„Powiedz:
O ludu księgi!
Wy nie opieracie się na niczym,
dopóki nie wypełniacie Tory i Ewangelii,
i tego, co wam zostało zesłane
od waszego Pana.
Lecz to, co tobie zostało zesłane, w wielu spośród nich
zwiększyło tylko bunt i niewiarę.”
(sura Stół Zastawiony, aja 68)

Stary i Nowy Testament również to potwierdzają. Tora bowiem zawiera wiele przepisów prawnych, zaś Ewangelia nawiązuje do nich.

“Zarys nauk Islamu” Prof. SEYYEDA MUHAMMADA  HUSAYN TABATABAI