Tagi

Sura 102

Współzawodnictwo w Pomnażaniu – At-Takasur

W imię Boga Litościwego i Miłosiernego.

Zabawia was współzawodnictwo w pomnażaniu
do chwili, gdy odwiedzicie groby.
Wcale nie!
Wy wkrótce będziecie wiedzieć!
Jeszcze raz nie!
Wy wkrótce będziecie wiedzieć!
Wcale nie!
Gdybyście wiedzieli wiedzą pewną!
Z pewnością zobaczycie ogień piekielny!
Potem, z pewnością, zobaczycie go
okiem pewności!
Potem, z pewnością, zostaniecie zapytani
tego Dnia o szczęśliwość!

(tłum. Józef Bielawski)

Mekkańska sura celu. Człowiek rodzi się z jednym, nadrzędnym celem. Tym celem jest Bóg. Zatem każdy w chwili narodzin ma wytyczony cel, każdy jest poddanym Boga. Wszyscy rodzą się muzułmanami (poddanymi). Jednak wielu ludzi nie chce celu, który wydaje im się nieuchwytny, nie widzą go. Jest to podejście nacechowane brakiem wiedzy. Brak podstawowej wiedzy o Bogu prowadzi do gehenny.
Wielu ludzi stwarza sobie samemu piekło już teraz, na ziemi. Tworzą je, poprzez bezgraniczne gromadzenie dóbr doczesnych. Współzawodnictwo w osiągnięciu tego, co materialne, nieistotne wobec Wielkości Allaha, jest tworzeniem gehenny za życia. Rodzi się chciwość.
„Chciwość narusza obowiązki wobec drugiego człowieka . Człowiek został stworzony jako istota  społeczna, winien zachowywać się godnie, inaczej będzie spoglądać na cudze dobra kierując się chciwością.” (1)
Chciwość prowadzi do zazdrości wobec innych oraz wobec tego, co oni posiadają. Zazdrość wobec innych rodzi nienawiść. Nienawidzę i jestem nienawidzony. Chciwość, zazdrość i nienawiść to grzechy w oczach Boga. Natura ludzka nie potrafi często zrezygnować z drobnej przyjemności, nawet jeżeli prowadzi ona do zguby. Przyjemnym przecież jest zwycięstwo we współzawodnictwie. Przyjemnym wydaje się być świadomość tego, że inni czegoś nam zazdroszczą. Jakże niebezpieczna pułapka czeka na człowieka przy takim podejściu do życia, do przyjemności!
Nie oznacza to jednak, że islam nakazuje skupiać się na tym, co jest zakazane. Wręcz przeciwnie, należy oprzeć się na tym, co jest dozwolone i uczynić swe życie radosnym i szczęśliwym. Islam mówiąc o zakazach zwraca jedynie uwagę na to, jakiego zła unikać i jakie zło nie powinno być źródłem radości. To jest właśnie moralność. Jeżeli ktoś szuka Boga, zdrowej idei, niech unika takiej idei, która mówi o tym, co nam wolno. Szukajcie religii, która mówi o tym, czego wam nie wolno! Łatwiej jest wymieniać coś, opowiadać o czymś, czego jest niewiele. Tak czyni islam! Mówiąc nam tylko o tym, czego nam nie wolno Allah pozwala nam na wszystko inne. Stąd islam jest religią wolności i radości. Stąd właśnie muzułmanie wydają się wielu ludziom bardziej pobożni  od innych.
„Z całym szacunkiem trzeba odnieść się do religijności muzułmanów, nie można nie podziwiać na przykład ich wierności modlitwie. Obraz wyznawcy Allaha, który bez względu na czas i miejsce pada na kolana i pogrąża się w modlitwie, pozostaje wzorem dla wyznawców prawdziwego Boga, zwłaszcza dla tych chrześcijan, którzy mało się modlą lub nie modlą się wcale, opuszczając swe wspaniałe katedry” (2)
Bóg jest Miłością i Źródłem szczęścia. W tym kontekście celem naszej egzystencji jest Allah, a celem naszego życia na ziemi jest radość.

Rafał Berger

 

 

 

Przypisy

1. Mahmud Taha Żuk „Glosa do Koranu – Rocznik Muzułmański nr 4” –   Stowarzyszenie Jedności Muzułmańskiej – Instytut Muzułmański , Warszawa 2004

2. Jan Paweł II „Przekroczyć próg nadziei”  Mondadori New Media 1999 (wydanie multimedialne)