Tagi

turba

„Zatem wychwalaj swego Pana i bądź jednym z tych, którzy padają przed nim na twarz” [15:98]

Szyiccy muzułmanie wolą wykonywać pokłon modlitewny na małym bloczku ziemi zwanym Turbah, który przeważnie zrobiony jest z gliny pochodzącej z Karbali w Iraku.

Według Shia Ja’fari figh – która jest jedną z pięciu głównych szkół prawa w Islamie – pokłon w modlitwie musi być wykonany na czystej ziemi albo na czymś co z niej wyrasta, pod warunkiem, że nie służy to do jedzenia ani ubrania. Obejmuje to ziemię, kamień, piasek i trawę, ale nie może to być minerał. Pokłon na papierze jest dozwolony, ponieważ papier jest wykonany z materiału wyrastającego z ziemi, nie powinno się jednak bić pokłonów bezpośrednio na tkaninach czy dywanach.

Uczeni wszystkich sunnickich szkół prawa zgadzają się co do ważności

Czy Prorok (s) i jego towarzysze kiedykolwiek tak robili?

Modlitwa na ziemi była z pewnością praktykowana przez Proroka (s) i ludzi wokół niego.

Przekazał Abu Sa’id al-Khudri: Widziałem  Wysłannika Allaha czyniącego pokłon na błocie i wodzie i widziałem ślad błota na jego czole.
[Al-Bukhari, Sahih (tłumaczenie angielskie), tom 1, rozdział 12, nr 798; tom 3, rozdział 33, nr 244]

Przekazał Anas bin Malik: Zwykliśmy modlić się z Prorokiem w dużym skwarze i jeśli ktoś nie mógł położyć swojej twarzy na ziemi (z powodu gorąca) rozkładał swoje ubranie i składał pokłon na nim.
[Al-Bukhari, Sahih (tłumaczenie angielskie), tom 2, rozdział 22, nr 299]

Zgodnie z podanym wyżej hadisem jedynie w wyjątkowych okolicznościach Prorok (s) i jego towarzysze modlili się na ubraniach.

Prorok (s) miał zwyczaj także mieć Khumra, na której kładł swoje czoło podczas pokłonu w modlitwie.

Przekazał Maymuna: Wysłannik Allaha używał Khumry podczas modlitwy.
[Al-Bukhari, Sahih (tłumaczenie angielskie), tom 1, rozdział 8, nr 378]

Według al-Shawkani’ego, słynnego sunnickiego uczonego, więcej niż 10 towarzyszy Proroka (s) przekazało tradycję wspominającą jego pokłony w modlitwie na Khumrah. Wymienia on wszystkie sunnickie źródła, w których zapisana jest owa tradycja, m.in. Sahih Muslim, Sahih al-Tirmidhi, Sunan Abu Dawid, Sunan al-Nasa’i i wiele innych.
[Al-Shawkani, Nayl al-Awtar , rozdział o pokłonie modlitewnym na      Khumrah, tom 2, str. 128]

Czym więc jest khumrah?

Małą matą wystarczającą zaledwie do dotknięcia twarzy i rąk podczas modlitewnego pokłonu.
[Al-Bukhari, Sahih (tłumaczenie angielskie), tom1, nr 376] (wyjaśnienie w przypisie autora)]

Ibn al-‘Athir, inny słynny sunnicki uczony, w swojej książce Jami al-‘Usul napisał:

„Khumra jest [czymś takim] na czym szyici w naszych czasach wykonują swoją modlitwę.”
[Ibn al-‘Athar, Jami al-‘Usul, Cairo, 1969, tom5, str. 467]

„Khumra jest małą matą zrobioną z włókien palmowych albo innego materiału… i jest podobna do tego, co szyici używają do modlitwy.”
[Talkhis al-Sihah, str. 81]

Ale dlaczego z ziemi z Karbali?

Wyjątkowe cechy ziemi z Karbali były znane i stanowiły obiekt szczególnej uwagi w czasach Proroka (s) jak i w późniejszych czasach:

Umm Salama mówiła: Widziałam Husayna (a) siedzącego na kolanach swojego dziadka, Proroka (s), który miał w rękach czerwoną grudkę ziemi. Prorok (s) całował ziemię i płakał. Zapytałam Go, czym jest ta ziemia? Odpowiedział: „Gabriel poinformował mnie, że mój syn, ten oto Husayn, zostanie zamordowany w Iraku. On przyniósł mi tę grudkę ziemi z tamtego kraju. Płaczę nad cierpieniami jakie przytrafią się mojemu Husaynowi.” Następnie Prorok (s) wręczył bryłkę Umm Salama i powiedział do niej: „Kiedy zobaczysz, że ta grudka zamienia się w krew, będziesz wiedziała, że mój Husayn został zabity.” Umm Salama przechowała bryłkę ziemi w butelce i czuwała, aż zobaczyła w dniu Aszura, 10-tego Muharram 61 roku hidżry, że zamieniła się w krew. Wtedy wiedziała, że Husayn syn Alego (a) został męczennikiem.
[al-Hakim, al-Mustadrak, tom 4, str. 398]
[al-Dhahabi, Siyar a`lam al-nubala’, tom 3, str. 194]
[Ibn Kathir, al-Bidayah wa’l-nihayah, tom 6, str. 230]
[al-Suyuti, Khasa’is al-kubra, tom 2, str. 450; Jam` al-Jawami, tom 1, str. 26]
[Ibn Hajar al-Asqalani, Tahdhib al-tahdhib , tom 2, str. 346]

‘Ali Ibn Abi Talib przemierzał Karbalę po bitwie pod Siffin. Wziął garść ziemi i wykrzyknął: „Ah, ah na tym miejscu człowiek będzie uśmiercony, i wejdzie on do raju bez oczekiwania!”
[Ibn Hajar al-Asqalani, Tahdhib al-tahdhib , tom 2, str. 348]

Dlaczego jest obowiązkiem modlić się na glinie z Karbali?

Wcale nie jest! Ale szyici wolą składać pokłon na grudce ziemi z Karbali z powodu wagi jaką nadał jej Prorok (s) i Imamowie z jego Rodziny (Ahl al-Bayt). Po męczeńskiej śmierci Husayna (a), jego syn Imam Zayn al-‘Abidin (a) podniósł trochę ziemi, ogłosił ją świętą i przechowywał w torbie. Imamowie (a) zwykli byli składać na niej pokłon oraz wyrabiać tasbih z tej ziemi, głosząc na niej chwałę Allaha.
[Ibn Shahrashub, al-Manaqib,  tom 2, str. 251]

Zachęcali oni także Szia, aby to właśnie na tej ziemi wykonywali pokłon w modlitwie, dając jednocześnie do zrozumienia, że nie jest to obowiązkowe, ale osiągnięta nagroda będzie większa. Imamowie napominali, że pokłon przed Allahem musi być wykonany na czystej ziemi i dobrze jest jeśli jest to ziemia z Karbali.
[al-Tusi, Misbah al-Mutahajjad,  str. 511]
[al-Saduq, Man la yahduruhu’l faqih,  tom 1, str. 174]

Szyici od długiego czasu mają tą ziemię razem z sobą. Bojąc się jednak, że może ona zostać znieważona, rozpoczęli ugniatać z niej małe tabliczki albo kawałki, które teraz nazywane są mohr lub Turbah. Podczas modlitwy składamy pokłon na nich nie w obowiązkowym akcie, ale mając na celu ich specjalne właściwości. W przeciwnym razie, nie mając tej czystej gleby ze sobą, modlimy się na czystej ziemi, albo na czymś co z niej zostało stworzone.

Jest wielką szkodą, że niektórzy złośliwi ludzie upierają się, że szyici wielbią kamienie albo Husayna (a). Prawdą jest, że wielbimy Allaha Jedynego poprzez pokłon NA Turbie, a nie DO niej. I nigdy nie będziemy oddawać czci Imamowi Husaynowi, Imamowi Alemu albo Prorokowi Muhammadowi (s). Czcimy tylko Allaha i zgodnie z Jego nakazem wykonujemy to tylko na czystej ziemi.

Wniosek

Oto powody, dla których szyici noszą ze sobą małe tabliczki, przeważnie wykonane z ziemi pochodzącej z Karbali, które umożliwiają im wykonanie pokłonu modlitewnego na najbardziej zalecanej materii i podążanie za sunną Proroka (s).