Tagi

qum

Qum to najmniejsza prowincja Iranu. Początkowo był to obszar należący do stanu Arak, następnie przyłączony został do Teheranu by w końcu zostać uznanym za niezależną prowincję.

W roku 1947 populacja Qum nie przekraczała 150.000, jednak do czasu Rewolucji Islamskiej w roku 1979 osiągnęła liczbę 400.000. Po rewolucji miasto przeżyło gwałtowny rozwój, liczba jego mieszkańców zbliżona jest dzisiaj do miliona osób, z których spora część to studenci religijni przyjeżdżający z całego świata aby studiować w tamtejszym wielkim ośrodku islamskiej edukacji pod świętym patronatem i w błogosławionej obecności Hazrat Fatimy Masumy (A) – siostry Imama al-Ridy (A).

W okresie poprzedzającym nadejście Islamu, Qum zamieszkany był przez Zoroastrian. Miasto zostało podbite przez muzułmanów pod wodzą Abu Musy Asz’ariego w 23 roku Hidżry i pozostało od tamtego czasu muzułmańskie.

W roku 66 Hidżry, po powstaniu Mukhtara (który szukał zemsty po zamordowaniu Imama Husajna (A) w Karbali), grupa jego szyickich zwolenników z Bani Asad wyruszyła z Kufy do Qum i schroniła się w rejonie Dżamkaran.

W roku 83 Hidżry, grupa Arabów należących do jemeńskiego plemienia Asz’ari osiedliła się na tych terenach i ponownie zaludniła miasto. Od samego początku swej islamskiej historii miasto Qum stało się centrum szyizmu w tamtym rejonie; pod koniec pierwszego islamskiego stulecia w mieście osiedliło się ponad sześć tysięcy szyitów, od 132 roku Hidżry ( a więc od momentu przejęcia władzy przez Abbasydów) sprzeciwiających się kalifom abbasydzkim.

Kiedy w roku 200 Hidżry Imam al-Rida (A) był w drodze z Medyny do Churasanu, przejeżdżał przez Qum a dom, w którym się zatrzymał został później przekształcony w madresę. Rok później, Hazrat Fatima Masuma (A) przybyła do miasta, w którym po krótkiej chorobie umarła i została pochowana. Jej grób stał się miejscem pielgrzymek szyitów a miasto Qum stało się od tej pory znane jako „Qum-e-Muqaddas” (Święte Qum).

Wraz z upływem czasu, Qum stało się centrum szyickiego nauczania. Tamtejsze Islamskie Seminaria (al-Hawzah al-‚Ilmija) stały się szczególnie popularne po Islamskiej Rewolucji w Iranie, szczególnie przy malejącej roli seminarium w irackim Nadżafie będącej wynikiem działań reżimu Saddama Husejna.

Islamskie Seminaria w Qum

Miasto Qum znane jest z wielu seminariów i instytutów oferujących zaawansowane studia religijne. Razem stanowią one Hawzah (pełna nazwa: al-Hawzah al-‚Ilmijja), na którą składa się obecnie 200 edukacyjnych i naukowych ośrodków i organizacji.

Powstanie pierwszej medresy w Qum przypisuje się rodzinie Asz’ari. Kiedy Imam al-Sadiq (A) usłyszał o jej powstaniu przepowiedział miastu Qum jego przyszłą wielkość. Po śmierci Hazrat Fatimy Masumy (A), szyiccy uczeni zaczęli gromadzić się wokół jej świątyni a miasto zyskało opinię centrum wyższego nauczania religijnego. W tym okresie mieszkało tam wielu uczonych, między innymi Ahmad Ibn Ishak Asz’ari Qummi, reprezentant Imama al-Askariego (A), człowiek który widział Imama al-Mahdiego (A) w jego niemowlęctwie. Z rozkazu Imama al-Askariego (A), Ahmad Ibn Iszak zbudował najstarszy dziś meczet w Qum, Masdżid-e Imam. Prawdopodobnie największym uczonym czwartego wieku w Qum był Szajch Abu Dżafar Muhammad Ibn Ali Babawaih Qummi, bardziej znany jako Szajch Saduq (zmarł w roku 381 Hidżry). Hawzah kontynuowała swój rozwój i w szóstym wieku Hidżry było tam już dziesięć aktywnych medres.

Safawidzi, którzy rządzili Iranem od 905 do 1135 roku Hidżry patronowali Hawzah, łożyli na jej utrzymanie, budowali nowe medresy oraz wprowadzali nowe udogodnienia dla studentów. W tym właśnie okresie zbudowano Medresę Fajdija (będącą dzisiaj centrum Hawzah) a największym wtedy uczonym był Mulla Sadra Szirazi.

Wielkość Hawzah nie gasła pod panowaniem Kadżarów, którzy rządzili Iranem między 1200 a 1339 rokiem Hidżry. W tym czasie Hawzah znajdowała się pod opieką takich uczonych jak Wielki Ajatollah Mirza Abu al-Qasim Qummi, Wielki Ajatollah Mirza Muhammad Fajd oraz Wielki Ajatollah Szajch `Abd al-Karim Ha’iri (zmarł 1335), któremu przypisuje się odnowienie Seminarium i położenie fundamentów pod jego dzisiejszą organizację. Ułożył on system i program zajęć oraz egzaminów, ustanowił stypendia dla studentów a także wprowadził jednorodne stroje dla uczonych. Pod jego opieką, Hawzah zyskała międzynarodową sławę dzięki czemu przybyło do niej 3000 nowych studentów. Niektórzy najbardziej znani jego uczniowie to Wielki Ajatollah Szajch Muhammad Ali Araki, Wielki Ajatollah Sajjid Muhammad Rida Gulpajgani oraz Wielki Ajatollah Sajjid Ruhullah Chomeini. Po śmierci Wielkiego Ajatollaha Ha’iriego, zarządzanie Hawzah przeszło w ręce Wielkiego Ajatollaha Sajjida Muhammada Hudżdżata, następnie pieczę nad nią sprawowali Wielki Ajatollah Sajjid Sadr al-Din oraz Wielki Ajatollah Sajjid Muhammad Taqi Chansari.

Nastepnie nadeszła era wybitnego uczonego, Wielkiego Ajatollaha Sajjida Husejna Burudżerdiego (zmarł 1380 roku Hidżry), pod okiem którego Hawzah zyskała nową jakość. Wybudował on obok świątyni Hazrat Fatimy Masumy (A) wielki meczet zwany Masdżid-e A’dam.

Po zwycięstwie Islamskiej Rewolucji w Iranie, znikła polityczna presja na Hawzah i uczonych religijnych w związku z czym działalność została rozszerzona. W chwili obecnej Hawzah nadzoruje Wysoka Rada Uczonych (Szura-je ‚Ali-je Hawze-je ‚Ilmijeh-je Qum) nominowana przez Najwyższego Przywódcę oraz Wielkich Ajatollahów (maradżi’). Studiuje tam ponad 40.000 studentów z 80 krajów świata.

Inne miejsca w Qum

Muzeum świątyni. Jest ono dołączone do Medresy Fajdija. Można w nim oglądać stare kopie Koranu, manuskrypty a także dary jakie przez długie lata przynosili Hazrat Fatimie Masumie (A) pielgrzymi z całego świata.

Masdżid-e Dżamkaran. Meczet ten zbudowany został w 293 roku Hidżry, w czasie Mniejszego Zniknięcia (al-ghajbat al-Sughra) Imama Mahdiego (A) i na jego polecenie.

Musalla-je Quds. Znajduje się w pobliżu Placu Safa’ijeh i jest to największy meczet przeznaczony do modlitw piątkowych. W chwili obecnej ma trzech imamów: Ajatollah Ali Meszkini, Ajatollah Ibrahim Amini oraz Ajatollah Dżawadi Amuli.

Świątynie dzieci Imamów (A). Wielu członków rodziny Ahl al-Bajt (A) wyemigrowało do Iranu po tym jak Imam al-Rida (A) przeniósł się do Churasanu. Po śmierci Imama (A) wielu z nich osiedliło się w Qum, będącym już w owym czasie centrum szyizmu. Liczbę grobów członków rodzin Imamów (Imamzadeh) w mieście szacuje się na 400.

Hadisy o Qum.
Istnieje wiele tradycji przekazanych przez Imamów (A) na temat miasta Qum. Oto niektóre z nich:

Imam al-Sadiq (A) spytał `Affāna Basriego:

أَتَدْري لِمَ سُمِّيَتْ قُمّ قُمّ

„Czy wiesz dlaczego Qum zostało nazwane Qum?”

‘Affan odpowiedział: „Bóg, Prorok (S) i ty macie więcej wiedzy” na co Imam (A) odrzekł:

إِنَّما سُمِّيَتْ قُمّ، لأَِنَّ أَهْلَها يَجْتَمِعُونَ مَعَ قائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ وَيَقُومُونَ مَعَهُ، وَيَسْتَقيمُونَ عَلَيْهِ وَيَنْصُرُونَهُ

Qum zostało tak nazwane ponieważ ludzie Qum zgromadzą się wokół Imama z Domu Proroka (S), staną pod jego sztandarem, pozostaną mu lojalni i będą jego pomocnikami.”

Imam al-Kađim (A) powiedział:

رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمّ يَدْعُو النَّاسَ إِلَى الْحَقِّ، يَجْتَمِعُ مَعَهُ قَوْمٌ كَزُبُرِ الْحَديدِ، لا تُزِلُّهُمُ الرِّياحُ الْعَواصِفُ، وَلايَمَلُّونَ مِنَ الْحَرْبِ، وَلا يَجْبُنُونَ، وَعَلَى اللهِ يَتَوَكَّلُونَ، وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقينَ

„Człowiek spośród ludu Qum wezwie ludzi do prawdy. Grupa ludzi dołączy do niego jak kawałki metalu do magnesu. Nie zachwieją nimi silne wiatry. Nie będą unikać walki i będą czuć strachu; będą ufać Allahowi a [dobry] koniec należy do bogobojnych.”

Imam al-Sadiq (A) powiedział:

سَتَخْلُو كُوفَةُ مِنَ الْمُؤمِنينَ وَيَأْزَرُ عَنَهَا الْعِلْمُ كَما تأزَرُ الحَيَّةُ فى جُحْرِها، ثُمَّ يَظْهَرُ الْعِلْمُ بِبَلْدَةٍ يُقالُ لَها قُمُّ، وَيَصيرُ مَعْدِناً لِلْعِلْمِ وَالفَضْلِ حَتَّى لا يَبْقى فِى الأرْضِ مُسْتَضْعَفٌ فى الدّينِ حَتَّى الْمُخَدَّراتِ في الْحِجالِ، وَذلِكَ عِنْدَ قُرْبِ ظُهُورِ قائِمِنا

„Niedługo Kufa opróżni się z wiernych a wiedza wyjdzie z Kufy jak wąż ze swego gniazda. Wtedy wiedza pojawi się w mieście zwanym Qum,  stanie się ono ośrodkiem wiedzy i cnoty. Nikt, nawet kobiety pozostające w domach, nie będzie nieświadomy religii Boga. Będzie to blisko czasu ponownego pojawienia się naszego Qa’ima [Imama Mahdiego].

Grafika: http://kamilzuhairi.blogspot.de/2012/04/gerakan-terjemahan-sebagai-gerakan.html

Reklamy