Tagi

lekcja druga

„O Mufazzal! Pomyśl o mądrości Boga i Jego potędze. Przyjrzyj się dzikim zwierzętom, którym zostały dane ostre zęby, twarde i silne pazury, wielkie szczęki. A wszystko adekwatnie do ich trybu życia… Również padlinożerne ptaki mają odpowiednie dzioby i pazury. Gdyby Allah dał roślinożernym pazury, to okazałoby się, że Dał im to, czego nie potrzebują. Nie polują przecież i nawet nie jedzą mięsa. Jeśli by drapieżnikom Dał jad, którego nie potrzebują, to Pozbawiłby ich broni, dzięki której polują. Czy nie widzisz, że Wszechmogący obdarzył te dwie grupy zwierząt, tym, co pasuje do ich trybu życia i zachowania ich gatunku. A teraz wyobraź sobie dzieci czworonogów. Od razu po urodzeniu (w zadziwiający sposób) rozpoznają matkę. Nie potrzebują też wychowania i nauki, jakiego potrzebuje ludzkie dziecko. Matce człowieka została dana możliwość i umiejętność i wychowania go. Samice zwierząt pozbawione są tej zdolności. Z tego względu, Wszechmogący, dał nowo narodzonym czworonogom takie siły, by bez niczyjej pomocy były w stanie same się przemieszczać. To sprzyja też ich wychowaniu i dorastaniu bez opieki. Nawet pisklęta większości ptaków, takich jak kura, kuropatwa, przepiórka, tuż po wykluciu chodzą i dziobią ziarna. Z kolei dla piskląt gołębi i im podobnych, ponieważ są słabsze, jedzenie „przygotowywane” jest w przełykach ich matek i przekładane do ich dzióbków. Ptaki tych gatunków, nie posiadają dużo piskląt – by móc je wykarmić i chronić. Teraz wiemy, że każdy rodzaj zwierząt i ptaków, dzięki mądrości Boga, został obdarzony instynktem i uświadomiony o ich potrzebach.

Imam Dża’ Far Sadik (pokój z nim)

Z książki “Życie czternastu bezgrzesznych”, tłumaczenie Omm Hussain