Tagi

„Powie jego towarzysz: „Panie nasz! Ja nie przyczyniłem się do tego, że on się zbuntował, lecz on daleko zabłądził.”Bóg powie: „Nie sprzeczajcie się przede Mną! Ja już wysłałem do was Moją groźbę. Nie zmienia się u Mnie słowo ani też Ja nie jestem tyranem dla Moich sług.”

Święty Koran sura: Kaf, ajat 27, 28, 29

Zostało przekazane, iż Imam Sadik (a) powiedział „Towarzysz wspomniany w tym wersecie to Szatan. [1] W innym miejscu, powiedziane jest, iż Szatan staje się towarzyszem ludzi czyniących zło [2]. Jedną z rzeczy, które prowadzą ludzi do Piekła, jest złe towarzystwo, tak jak w przypadku powyższego wersetu o Szatanie prowadzącym człowieka do Piekła. Narzekania mieszkańców Piekła to, między innymi, żal za przystawanie w złym towarzystwie w świecie doczesnym, tak jak powiedziane jest w Koranie (25:28):

„Biada mi! Gdybym choć nie był sobie wziął takiego to za przyjaciela!”

W Dniu Sądu, wybuchną kłótnie pomiędzy tymi, którzy czyni zło, pomiędzy występnymi przywódcami i tymi, którzy czynili zło, a także tymi, którzy czynili zło i Szatanem, gdyż będą oni usiłować zrzucić winę za swoje grzechy na innych. Sytuacje te są wspomniane w Koranie. Będą mówić innym:

„Gdyby nie wy, to bylibyśmy wierzącymi!” (34:31),

a tamci będą odpowiadać:

Nie, przeciwnie, wy nie byliście wierzącymi” (37:29).

Innym razem będą mówić do występnych przywódców:

„My postępowaliśmy za wami. Czy wybawicie nas od jakiejkolwiek kary Boga?”(14:21).

W innym momencie będą obwiniać Szatana, a on im powie:

„Nie gańcie mnie więc, lecz gańcie siebie samych! Ani ja wam nie pomogę, ani wy mi nie pomożecie. Wyrzekam się tego, czego wy niegdyś uczyniliście mnie współuczestnikiem.”(14:22).

Błogosławiony werset 50:27 mówi:„Powie jego towarzysz: „Panie nasz! Ja nie przyczyniłem się do tego, że on się zbuntował, lecz on daleko zabłądził.”

„Tego Dnia powiemy do Gehenny: „Czy jesteś już zapełniona?” A ona powie: „Czy może być więcej?” (50:30)

Te same słowa czciciele mamony powtarzali za życia, zajmując się ziemskim dobytkiem, zdobywaniem stanowisk i łamaniem praw innych ludzi.Upartość niewiernych, którzy będą kłócić się z Szatanem podczas Dnia Sądu, spowoduje, iż powoli odsłoni się przed nimi ich przeznaczenie. Odpowiedzialność za swe grzechy będą przypisywać szatańskim pokusom, jednak ich towarzysz Szatan powie:

„Panie nasz! Ja nie przyczyniłem się do tego, że on się zbuntował, lecz on daleko zabłądził.” (50:27).

Warto zaznaczyć, iż Szatan nie wyrzeka się swej roli jako kusiciel, jednak twierdzi, iż nie zmusza nikogo do grzechu, a ludzie ulegają jego podszeptom z powodu własnej woli i żądzy. Werset ten jest więc zgodny z innym wersetem (38:82) w którym Szatan mówi:

„Ja z pewnością zwiodę ich wszystkich”.

Werset 27 jest obroną Szatana i w tekście nie można znaleźć stanowiska niewiernych przeciwko Szatanowi, jednak biorąc pod uwagę werset o ich kłótniach podczas Dniu Sądu oraz następny werset, ich dalsze słowa zdają się być oczywiste:

„Bóg powie: „Nie sprzeczajcie się przede Mną! Ja już wysłałem do was Moją groźbę”. Ten błogosławiony werset odwołuje się także do słów Boga, skierowanych do Szatana „Idź precz! A ci spośród nich, którzy pójdą za tobą… zaprawdę, Gehenna będzie waszą zapłatą, zapłatą obfitą!(17:63)a także słów skierowanych do ludzi:

„Ja na pewno wypełnię Gehennę tobą i tymi, którzy pójdą za tobą – wszystkimi wam!”(38:85).

W innych wersetach Koranu można odnaleźć podobne ostrzeżenia, a także stwierdzenie iż Bóg Wszechmogący ostrzegł szatanów i ludzi przed nadciągającym końcem, i ostrzegł ich przed kuszeniem i uleganiem pokusom.

Błogosławiony werset 50:39 mówi: „Nie zmienia się u Mnie słowo ani też Ja nie jestem tyranem dla Moich sług.”

„Słowo” (qałl) oznacza w tym wypadku ostrzeżenia znajdujące się w wielu wersetach Koranu, przykłady których wymienione zostały powyżej. Arabskie słowo „zallam” (tyran, niesprawiedliwy) to wzmocniona forma imiesłowu przymiotnikowego w czasie teraźniejszym oznaczająca, iż Bóg Wszechmogący całkowicie potępia czynienie zła. Innymi słowy, Pełen Łaski i Sprawiedliwości Bóg nigdy nie postępuje niesprawiedliwie wobec swych sług. Ten błogosławiony werset i inne, podobne, są świadectwem możliwości wyboru człowieka.

[1] Bihār al-Anwār, vol. 5, p. 323.
[2] Tafsīr al-Mīzān.
Źródło: Interpretacja Świętego Koranu autorstwa Ajatullaha Sayyid Kamal Faghih Imani i grupy uczonych muzułmańskich.

Tłumaczenie: DK