Tagi

1461282_10151837379593440_1516126581_n

Pierwszy Byt jest przyczyną istnienia wszystkich innych bytów. Jest wolny od wszelkiej niedoskonałości. A nic oprócz Niego nie jest wolne od niedoskonałości, jednej czy wielu. Pierwszy Byt natomiast jest wolny od wszelkiej niedoskonałości, toteż Jego istnienie jest najdoskonalsze i najdawniejsze z istnień. Nie może być żadnego istnienia doskonalszego i wcześniejszego od Jego istnienia. W znakomitości istnienia znajduje się On na najwyższym szczycie, a w doskonałości istnienia – na najwznioślejszym stopniu. Dlatego też żaden brak nie może skalać Jego istnienia i Jego substancji, brak i przeciwieństwo istnieją bowiem tylko pod strefą Księżyca. Brak jest to istnienie czegoś, co ze swej natury istnieć powinno.
Nie jest możliwe, aby posiadał On istnienie potencjalne pod jakimkolwiek aspektem. Nie jest możliwe, aby On nie istniał pod jakimkolwiek względem. Dlatego nie ma On początku, jest wieczny, istniejący ciągle w swojej substancji i w swojej istocie, a nie mając początku, nie potrzebuje do tego, aby istnieć, niczego, co by przedłużało Jego trwanie. Przeciwnie, dzięki swojej substancji wystarcza sobie do trwania i do kontynuowania swojego istnienia.

 

Jest absolutnie niemożliwe, aby było jakieś istnienie podobne do Jego istnienia ani też istnienie, podobne stopniem do Jego istnienia, które by mogło do Niego należeć lub Go uzupełniać.
On jest bytem, który nie może mieć przyczyny, przez którą, od której czy dla której by istniał. Albowiem nie jest On materią ani też nie ma podstawy istnienia w materii czy jakimś innym podłożu. Jego istnienie jest wolne od wszelkiej materii i pozbawione wszelkiego podłoża. Nie ma On też żadnej formy. Forma bowiem nie może istnieć inaczej, jak tylko w materii; gdyby więc On posiadał formę, to Jego istota składałaby się z materii i formy, a gdyby tak było, to Jego istnienie opierałoby się na dwóch elementach, z których On by się składał, i miałoby przyczynę. Wtedy bowiem każdy z Jego elementów stanowiłby przyczynę istnienia pod tym względem. A założyliśmy, że On jest pierwszą przyczyną.
Jego istnienie nie może również mieć żadnego zamierzenia ani celu ostatecznego, tak aby On istniał tylko dla wypełnienia tego celu ostatecznego i tego zamierzenia. Wówczas bowiem stanowiłoby to przyczynę Jego istnienia i On nie byłby pierwszą przyczyną.
Nie mógł On również zapożyczyć istnienia od jakiejś innej istoty wcześniejszej od Niego, a tym bardziej od istoty od Niego niższej.