Tagi

Dzisiaj wypadają obchody szyickiego święta Arbain, które wyznacza upływ 40 dni od czasu tragicznej śmierci wnuka Proroka(s) Imama Hussaina(a) i jego towarzyszy w Karbali. Co roku pielgrzymi odwiedzają Karbalę by upamiętnić męczeństwo Imama Hussaina(a) i jego najbliższych. W tym roku, wyjątkowo, obchody tego święta wypadają w tym samym czasie, co Wigilia – czas radości i nadziei. Dla szyitów Arbain jest głównie czasem żałoby i smutku – ale nie tylko. Podobnie jak Jezus (a) w myśli chrześcijańskiej urodził się po to, by poprzez swoje pełne cierpień życie i ofiarę przynieść ludziom nadzieję na zbawienie i wzmocnić ich wiarę, tak i Imam Hussain (a) z uśmiechem przyjął swe męczeństwo dla Islamu, prosił Boga o przebaczenie dla swych oprawców, a także w pełni poświęcił się dla tego, w co wierzył – religii swego dziadka, Proroka Muhammada (s). Jego ofiara nie poszła na marne i do dziś przypomina nam o tym, co najważniejsze – o sile wiary, o walce o sprawiedliwość, uszanowaniu tego co święte i sprzeciwie w obliczu szerzącego się zła i ludzkiej krzywdy.  Poruszające i inspirujące historie obu tych postaci są dla nas przykładem, jak ważna powinna dla nas być wiara i jak powinniśmy znosić wyrzeczenia, które często się z nią wiążą.

Pamiętajmy o wszystkich męczennikach i z szacunkiem odnośmy się do pozycji, jaką zajmują w sercach osób wierzących.

Redakcja

 

arbaeen_karbala

 

 

Imam Reza (a) powiedział (do jednego ze swych towarzyszy): „Jeśli
pragniesz nagrody równej tej, jaką otrzymali męczennicy, którzy oddali swe
życia u boku Husejna (a), to przypominając go sobie mów: „O! Gdybym tylko
był z nimi! Jaki wspaniały zaszczyt by mnie spotkał!”
(Wasaail al Shia’h, tom 14, str. 501)

 

Imam Sadżad (a) powiedział: „Zaprawdę zawsze gdy rozmyślam o
męczeństwie dzieci Fatimy (a) dławię się płaczem.”
(Bihar al Anwar tom 46, str. 109)

 

Imam Sadyk (a) powiedział: „Ali ibn al-Husejn (a) płakał z powodu
Husejna (a) przez dwadzieścia lat (po wydarzeniach w Karbali); za każdym
razem, gdy stawiano przed nim jedzenie zanosił się płaczem.”
(Bihar al Anwar, tom 46, str. 108)

 

Imam Sadyk (a) powiedział (gdy siedział na dywanie modląc się za
żałobników i tych, którzy wyruszyli na zirajat Ahlul Bejt): „O Panie! Miej litość
nad tymi, z których oczu płyną łzy współczucia dla nas i nad sercami, które
czuły niepokój i ból za nas oraz nad tymi, którzy lamentują z naszego powodu.”
(Bihar al Anwar tom 98 , str. 8)

 

Reklamy