Tagi

,

Jedną z niewątpliwych islamskich doktryn jest wstawiennictwo w Dzień Sądu, do którego dojdzie z woli Allaha. Wstawiennictwo zostanie okazane tym, kto całkowicie nie zerwał swojej więzi z religią i Bogiem. I mimo że skalał się grzechami, dzięki wstawiennictwu niektórych świętych ludzi, zasługuje na to, by okazana mu została łaska Boga. Wiara we wstawiennictwo bierze swój początek z ajatów Świętego Koranu i wiarygodnych narracji. Podamy kilka z nich:

1) Wstawiennictwo w Koranie.

W Świętym Koranie otwarcie mówi się o wstawiennictwie w Dzień Sądu. Jest ono uzależnione od pozwolenia i dobroci Wszechmogącego Allaha:

„…oni będą się wstawiać tylko za tymi, których On sobie upodobał…”

W innym ajacie powiedziano:

„…Nie ma orędownika bez Jego zezwolenia”.
Tak więc, wstawiennictwo uwarunkowane dobrą wolą Boga jest niewątpliwym faktem. Teraz rozpatrzymy, kto będzie się wstawiać. Z niektórych ajatów wynika, że anioły posiadają prawo wstawiennictwa. W Świętym Koranie powiedziano:

„A ileż to aniołów jest w niebiosach, których wstawiennictwo nic nie pomoże, chyba tylko, jeśli Bóg pozwoli, i temu, komu zechce, i kto Mu się spodoba”.
I również:

„…być może, twój Pan pośle cię na miejsce chwalebne”.
Komentatorzy piszą, że pod wyrażeniem „makaman mahmuda” (zaszczytne miejsce) rozumie się prawo wstawiennictwa Proroka Muhammada (s.a.s)

2) Wstawiennictwo w narracjach.

W zbiorach hadisów znajduje się wiele wiarygodnych przekazów dotyczących wstawiennictwa Proroka Muhammada. Oto wybrane z nich:
1. Prorok Muhammad (s.a.s) powiedział:

„Moje wstawiennictwo przeznaczone jest dla tych z mojej ummy, którzy posiadają wielkie grzechy”.
Przyczyną tego, że wstawiennictwo dotyczy tych, którzy dopuścili się wielkich grzechów, najprawdopodobniej jest to, że Wszechmogący, w Świętym Koranie obiecał wybaczyć wszystkim, kto unika wielkich grzechów , a co z tego wynika – nie potrzebują wstawiennictwa.
2. Prorok Muhammad powiedział również:

Zostało mi danych pięć rzeczy, (wśród nich) było dane i wstawiennictwo, które zachowałem dla mojej ummy. Zasługuje na nie ten, kto nie dodaje Allahowi współtowarzyszy”.
Tych, kogo interesują inni posiadający władzę wstawiennictwa poza Prorokiem (np. imamowie z rodu Proroka, uczeni, męczennicy itp.) oraz ci, którzy zasługują na wstawiennictwo – powinni przeczytać książki teologiczne i zbiory hadisów.
Należy też stanowczo podkreślić, iż wiara we wstawiennictwo jak i wiara w przyjęcie skruchy, nie powinny sprzyjać, aby ludzie mieli odwagę grzeszyć. Powinni to raczej uważać za przebłysk nadziei i w nadziei na wybaczenie powrócić na właściwą drogę. Nie wolno być podobnym tym, którzy utracili wszelką nadzieję na wybaczenie i nie myślą o powrocie do prawdy.
Jasno z tego wynika, że oczywistą korzyścią wstawiennictwa jest wybaczenie grzechów niektórym z grzeszników w taki sposób, że korzyść nie ogranicza się do wywyższenia stopnia tych, za których się wstawiają (mówi się o tym w niektórych islamskich nurtach (mu’tazilici).

Źródło: Shiaislampl.com

Reklamy