Tagi

2-10_Today_in_mil_hist

Abbasydzi starali się wykazać, że legalność ich władzy zasadza się na bezpośrednim pokrewieństwie z Prorokiem poprzez ich przodka Al – Abbasa, stryja Muhammada. Wcześnie też zaczęli rozpowszechniać pogląd o niezbywalności kalifackich uprawnień  w obrębie ich własnego rodu: włądza powinna zostać na zawsze w abbasydzkich rękach , aby w końcu przekazać ją Jezusowi  Mesjaszowi. Abbasydzi od samego początku akcentowali religijne motywacje swoich rządów , usiłując nadawać  im, w odróżnieniu od praktyk umajjadzkich , charakter teokratyczny. W chwilach uroczystych Abbasydzi kalif ukazywał się z laską i w płaszczu Proroka (Al – Burda), a przed nim wystawiano najstarszy egzemplarz Koranu z czasów kalifa Usmana. Ostentacyjnie otaczał się znawcami prawa religijnego, ich rad w sprawach państwowych często zasięgał, lecz nie zawsze do nich się stosował. Abbasydzi swej w odróżnieniu od Umajjadów, których panowanie oparto na formule świeckiej władzy monarszej (mulk), określali swoje rządy mianem daula, co oznacza dynastię, państwo w pojęciu pełnym, ale także epokę. Nadając swej władzy teokratyczne oblicze, nowi przywódcy imperium islamskiego upodobnili się pod tym względem nie do prostych przewodników gminy wiernych , lecz do staroperskich władców, według dawnych staro orientalnych teorii dzierżących władzę prosto od Boga.

Źródło: „Burzliwe dzieje kalifatu Bagdadzkiego” Jerzy Hauziński