Tagi

Leon Najman – Mirza Kryczyński herbu Radwan, urodził się 25 września 1887 roku w Wilnie, w rodzinie generała Kostantego Kryczyńskiego. Uczył się w gimnazjach Wilna oraz Smoleńska. W roku 1911 obronił dyplom prawnika na uniwersytecie w Petersburgu. Podczas nauki na tym uniwersytecie w latach 1907 – 1910 założył koło studentów muzułmańskich, którego podstawowym założeniem był zbiór materiałów bibliograficznych do historii Tatarów litewsko – polskich. Uczestniczył w narodowo – wyzwoleńczych walkach na Krymie i w Azerbejdżanie. Z początkiem roku 1918 razem z innymi Tatarami litewsko – polskimi wyjechał na Krym. Pomagał tam polskim Tatarom w uzyskaniu niezawisłości.  Zajmował stanowisko dyrektora kancelarii rządu Krymskiej Republiki Ludowej. Po jej upadku w roku 1919 wyjechał do Azerbejdżanu gdzie pełnił obowiązki dyrektora kancelarii rządu Azerbejdżańskiej Republiki Demokratycznej, redaktora oficjalnych dokumentów rządowych. W roku 1920 roku powrócił do Wilna.

200px-Herb_Radwan.svg

W latach 1921 – 1932 pracował jako sędzia w Wileńskim Sądzie Okręgowym, a w latach 1932 – 1935 był zastępcą przewodniczącego Sądu Okręgowego w Gdyni. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Pomocy Biednym Muzułmanom. W roku 1926 Kryczyński założył bibliotekę tatarską przy Kulturalno – Oświatowym Związku Tatarów Litewsko – Polskich w Wilnie. Zbierał pamiątki piśmiennictwa Tatarów litewsko – polskich. Sama pełna „Bibliografia” do historii Tatarów Polskich” zawiera 1957 pozycji o Tatarach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wiele także publikował w prasie naukowej i publicznej na temat  Tatarów i innych ludach Wschodu. Jego ważne prace to: „Zarys rosyjskiej polityki na Kresach” , „Tatarzy Litewscy w wojsku polskim w powstaniu 1831 r”, „Historia meczetu w Wilnie”. Podpisywał się jako Arsłan Bej i Murza Najmański. W roku 1929 stanął na czele komitetu wydania „Herbarza Rodzin Tatarskich w Polsce” Stanisława Dziadulewicza. W latach 1932 – 1938 był redaktorem naczelnym wydawnictwa naukowego „Rocznika Tatarskiego”. W roku 1930 został wybrany członkiem Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, w roku 1932 Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Podróżował do Turcji i Maroka. Uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi w roku 1933, orderem oficerskiej gwiazdy Ujsam Alauit Królestwa Maroka w 1935 roku, Srebrnym Wawrzynem Polskiej Akademii Literatury w roku 1936.

27.09 1939 roku został aresztowany przez Gestapo i w tymże roku razem z 12 tysiącami polskich inteligentów rozstrzelany  w piaśnickim lesie niedaleko Wejherowa.

 

Niemiecka zbrodnia w Piaśnickim lesie:

 

Piaśnica_before_execution

Chwila przed egzekucją

 

Piaśnica_massacre_seizure_of_documents

Odbieranie ofiarom  dokumentów

 

Więcej na temat niemieckiej zbrodni: http://piasnica.info/index.php/historia/zbrodnia/

 

 

Źródło: „Tatarskie Biografie” S. Dumin, A. Jakubauskas, G. Sitdykow , wikipedia