16299200_10154093828262443_7504532426414506355_n

Po nieudanej kampanii żwanieckiej z 1653 roku, kolejna konfrontacja Rzeczypospolitej z Kozaczyzną była tylko kwestią czasu. Ugoda zawarta w obozie pod Żwańcem 16 grudnia satysfakcjonowała w zasadzie jedynie Tatarów. Na dłużą metę była nie do przyjęcia zarówno dla Polaków, jak i dla Chmielnickiego. Przypomnijmy, iż jej postanowienia w znacznej mierze opierały się na traktacie zborowskim zawartym cztery lata wcześniej. Utrzymanie 40 tys. rejestru oraz autonomii Kozackiej na ziemiach ukrainnych było zaprzeczeniem państwowotwórczych aspiracji Chmielnickiego. Stąd hetman kozacki zaczął coraz wyraźniej kierować swój wzrok w kierunku cara. Zbliżenie na linii Czechryń-Moskwa, niebezpieczne tak dla Rzeczypospolitej, jak i Chanatu Krymskiego, musiało w konsekwencji prowadzić do przewrotu sojuszy.

Cały tekst: https://histmag.org/Bitwa-pod-Ochmatowem-29-stycznia-1-lutego-1655-10595

Reklamy