Tagi

Kto nadaje Bogu różne przymioty, nie wierzy prawdziwie w Jego jedność, kto porównuje Go do innych rzeczy nie pojmuje Jego rzeczywistości. Kto Go opisuje nie dostrzega Jego wielkości, a kto próbuje go zobrazować ma na myśli kogoś innego. Wszystko co daje się poznać poprzez swoje cechy jest częścią stworzenia, wszystko co nie istnieje samoistnie, jest skutkiem pierwotnej przyczyny . Bóg dokonuje czynów, nie potrzebuje do tego żadnych narzędzi i wyznacza każdej rzeczy jej miarę, bez potrzeby zastanawiania się. Jest On bogaty bez otrzymywania czegokolwiek, nie dotyczy Go czas ani przestrzeń i nie potrzebuje niczego od swych stworzeń.
 
Widząc stworzone przez Niego zmysły, wiemy, że On sam nie posiada zmysłów. Widząc przeciwieństwa wśród stworzeń, wiemy, że On nie ma przeciwieństw, a widząc podobieństwa między nimi wiemy, że nie istniej nic, co byłoby podobne do Niego. Uczynił On światło przeciwieństwem ciemności, suchość przeciwieństwem wilgoci, a ciepło przeciwieństwem zimna i sprawił, że przeciwstawne rzeczy uzupełniają się nawzajem. Zbiera On oddalone od siebie rzeczy oraz oddala od siebie rzecz połączone. Nie dotyczą Go żadne granice, ani liczby. Cechy, właściwości i zdolności są atrybutami rzeczy stworzonych; sam czas ich stworzenia dowodzi, że nic we wszechświecie nie jest wieczne; ich wspólne zależności pokazują , że nic nie może istnieć samoistnie, a fakt, że mogłoby nie istnieć w ogóle świadczy o ich niedoskonałości. Poprzez stworzenia umysł dostrzega wielkość Boga mimo, że nie mogą dostrzec Go oczy. Nie ma w Nim ruchu ani spoczynku, jakże bowiem mogłyby istnieć w Nim rzeczy, które powołał do istnienia i przeznaczył dla swych stworzeń? Gdyby było to możliwe , doświadczałby On w swej istocie zmian i różnorodności, co zaprzeczałoby jego jedności i wieczności.
Źródło: „Nahdż Al – Balagha” Al – Mahdi Institute Europan Language Series
Reklamy